Jaap de Groot
SAMEN MET HANS IN HET CONCERTGEBOUW
Een man van camera’s en lenzen maar bovenal iemand met een groot hart. Die combinatie heeft tot unieke beelden geleid. De foto van Ronaldo, Edwin van der Sar, Stanley Menzo en Louis van Gaal op een heus voetbalveld in het Concertgebouw is zelfs de hele wereld overgegaan en zorgt nog altijd voor openvallende monden van verbazing.
Ze zijn gemaakt door iemand die gevormd is door zijn jeugd, waarin hij zo afhankelijk is geweest van sociale antennes bij anderen. Het maakt duidelijk waarom Hans(ie) Peters altijd meer was dan een fotograaf met wie ik namens Telesport (de sportsectie van De Telegraaf) op reportage ging. Hans meldde zich ook altijd als eerste aan als ik eenSociaal maatschappelijk project had omarmd. “Jaap, als er foto’s moeten komen, dan doe ik dat. En ik wil er niets voor hebben”.
Johan Cruijff Foundation
Dus als de Johan Cruijff Foundation iets nodig had, dan leverde Hans. Zoals hij ook klaarstond toen ik, na de Nieuwjaarsbrand in mijn woonplaats Volendam, een stichting was gestart die door de slachtoffers zelf gerund zou worden. Om ze onafhankelijker te maken van alle – vaak goed bedoelde – acties en organisaties die na zo’n tragedie als paddenstoelen uit de grond schieten. Dus zorgde Hans voor de cover van de nieuwsbrief van Volendam United, die in de gemeente huis-aan-huis werd bezorgd. Maar was hij er ook bij als er iets georganiseerd werd en er persfoto’s aangeleverd moesten worden. Zijn oprechte betrokkenheid was hartverwarmend. Dit leverde hem uiteindelijk ook een vertrouwensband met Johan Cruijff op. Met een historische foto als beloning. Prijkend op alle voorpagina’s. Van De Telegraaf tot de International Herald Tribune (Rob Hughes). We schrijven Amsterdam 3 juni 2003, maar eerst het verhaal vooraf.
Afscheid Aron Winter
Het telefoontje kwam van Frank Rijkaard, die zijn zorgen uitsprak over de wijze waarop Aron Winter afscheid bij Ajax dreigde te moeten nemen. “Zo’n grote voetballer, zo’n carrière en dan met stille trom vertrekken, dat kan toch niet?” Maar de ArenA huren, waar vervolgens 5000 man komen opdagen, dat is ook niet wat je wilt. Dus moest er iets anders worden bedacht. De voormalige middenvelder van Ajax, Lazio Roma en Inter Milan wilde een afscheid met alle spelers met wie hij ooit gevoetbald had. Van Marco van Basten tot Ronaldo. Aldus kwam ik tot de conclusie dat grootmeesters bij een theater passen. Erik Gerritsen, directeur van het Concertgebouw, was zo om. De kunstgrasmat van 25 bij 25 meter was via Koninklijke Ten Cate eveneens snel geregeld en vervolgens gingen we aan de slag. Winter wilde voor een besloten feest 400 gasten uitnodigen, die plaats konden nemen op het podium waarop het Concertgebouw-orkest normaal speelt. Dan de sfeer. Genodigden in smoking dwingen zich als supporters te gedragen is als gastheer niet netjes. Dus werd de zoektocht geopend naar mensen die en voor supporters konden spelen en strijdliederen konden zingen. Zo werd de Nederlandse Opera het Winter Bal binnen gelokt. Het programma betrof drie wedstrijden van zes-tegen-zes, waarin de carrière van Winter aan de toeschouwers voorbij zou trekken.
Dus beginnen met het door Johan Cruijff gecoachte Ajax van 1987 tegen het door Rinus Michels geleidde Oranje van 1988, daarna Lazio-Inter en afsluiten met het Ajax van Louis van Gaal tegen de Black Ties. Black Ties? Rijkaard kende een couturier die het chiqueste voetbaltenue ooit zou ontwerpen. Zwart en het shirt voorzien van een black tie (vlinderdas). Speciaal voor vedetten als Ronaldo en Clarence Seedorf. Cabaretier Hans Teeuwen deed de introductie. Eerlijk gejat van het beroemde optreden van Frank Sinatra in Madison Square Garden, toen hij door de legen- darische bokscommentator Howard Cosells als een “heavy weight champion of the world” werd aangekondigd. Teeuwen draaide als Sinatra-connaisseur zijn hand er niet voor om. New York en Madison Square Garden werden Amsterdam en Concertgebouw en begeleid door een flitsende lichtshow betekende dat het begin van een avond om nooit te vergeten. Iedere speler kwam via de rode loper het veld op, scheidsrechter Mario van de Ende leidde in smoking de wedstrijden en de Nederlandse Opera zong de mooiste “Hi Ha Hondenlul” aller tijden. Allemaal vastgelegd door Hans Peters, die als enige fotograaf op het besloten feest was toegelaten. Hij werd vertrouwd en het werd hem gegund. Met een fascinerende en historische foto tot gevolg. Prachtig belicht staan de beste voetballers ter wereld op gras in het mooiste theater van ons land. Een tapijt, waaruit later in zijn woonplaats Lelystad het Aron Winter Veld zou worden aangelegd. Het eerste Cruijff Court, waarvan er inmiddels wereldwijd nog honderden zijn geopend.
Historische foto
De foto van Hans Peters vormt het keiharde bewijs voor wat mensen zich niet kunnen voorstellen. Toen niet en nu nog niet. Omdat het te mooi lijkt om waar te zijn. Maar het is waar.
Sportjournalist Jaap de Groot werkte ruim 40 jaar als voetbalanalist bij De Telegraaf. Hij schreef de bestseller ‘Johan Cruijff, Mijn verhaal‘. Een autobiografie, waarvan wereldwijd 1.5 miljoen exemplaren zijn verkocht.
